Sıradan polisiye adli vaka görülemeyecek, münferit denilemeyecek durumla karşı karşıyayız.
Trajediye bakın…
Kalem yerine, silah tutan eller!
Çocuklar ve gençler için…
Veliler, resmi ve özel eğitim kurumları ile resmi kurumlar ve medya olarak, değerlendirilmesi gereken eşikteyiz.
Uyuşturucu alışkanlığı, belirli bir kitlenin ciddi sorunuydu ve toplum olarak endişe zaten yaşanıyordu.
Velakin…
Dijital tehdit; çocuklar için de aileleri için de artık potansiyel bir tehdit olarak hayatımızda yer tutuyor.
…Ve!
Dünyada devlet ve hükümet politikalarıyla bertaraf edilmek istenen dijital tehdide karşı, Türkiye’de de radikal önlemler isteniyor.
Dijital mecrada;
‘Erişim yasakları’ getirilmeli!
Tartışmalar ve vakalarla anılan bazı dijital oyunlara, erişim yasağı getiren ülkeler olduğunu belirtelim.
Medya, özeleştiri yapmalı!
Şiddet konusu ve unsuru, iğrenç detaylar ve üstelik uzun süreler ve tekrarla sabit ve mobil ekranlara taşınıyor.
TV dizilerinde;
Hükmetme ve adaleti güya sağlayan anlayışı da, senaryolarda öne çıkıyor ve normalleşiyor.
Dönemsel tarih dizileri, ürpertiyor.
‘Kazıklı Voyvoda’ olarak anılan Vlad, Bahadır Paşa’nın başına, çekiçle çivi çakıyor ve ağır çekimle oynatılıyor.
‘Padişah’ dizisi diye, şiddet mazur görülemez!
Tartışma programları…
Siyaset ve savaş psikolojisinden arınmalı, toplumsal meselelere farklı başlıklarla odaklanmalıdır.
Devlet, aile, okul, arkadaş, medya…
Ne yazık ki…
Çocukların, gençler için hayati can güvenliği endişesi oluştu ve üzerinde de durulması gerekiyor.
Veliler kadar, öğretmenler de endişeli artık!
Bir zamanlar ‘Çocukları özgür bırakın’ denilirken, artık ‘Dikkat edin ve takipte olun.” güdüsü gelişti.
Günümüzde;
Eskilerin mahalle, sokak kültürü, komşu arkadaşlığı yılları yok, sıkı arkadaşlığın yerine dijital oyun ve arkadaşlıkları da aldı.
‘Eğitim sistemi’ önemli!
Gündüzün limanları okulların tabi olduğu eğitim sistemi, müfredat derslerinin yanı sıra güçlü siber, pedagojik ve psikolojik refleksine de odaklanmalıdır.
Geçen yıl da, pisi pisine çocuklar tarafından öldürülen çocuklar acılarıyla tüm ülke sarsılmıştı.
Disiplin ve kural…
Yaşı çocuklara kadar düşen her tür şiddeti önlemek ve caydırmak için herkese görev düşüyor ve ‘Rol Model’ meselesine de odaklanmak gerekiyor!
Şiddetin tekerrürü de, kişiliğe yerleşir!
Her okula polis verilse, MOBESE ve güvenlik kamerası kurulsa dahi, dışarısı duruyor ve bilinçli birey olabilme ve eğitiminin önemi artıyor.
Böyle derken…
Özel eğitim kurumları, kendi uygulamalarıyla sıkı güvenlik önlemleri uygulamalarıyla her zaman dikkati çekiyorlar.
Milli Eğitim Bakanlığı, toplumsal ve siyasi polemiklere düşmek yerine, güçlü ‘eğitim otoritesi’ olgusundan sapmamalıdır.
Güçlü, nitelik eğitim; müfredat ve koşullara odaklanmak gerekirken, yerleşik polemikler konuşuluyor.
Çocuklar ve gençler demek; nesil demek!
